Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013 (Σήμερα θα κλείναμε ένα χρόνο μαζί)

Γράμμα που δεν θα λάβει ποτέ ο παραλήπτης…

Γλυκέ μου…


Όταν ήμασταν μαζί, ονειρεύτηκα πολλές φορές αυτή τη μέρα… Την μέρα που θα κλείναμε ένα χρόνο μαζί. Βασικά από πέρσι τέτοια μέρα… θυμάμαι εκείνη τη μέρα (9 Δεκ. 2012) που ξύπνησα και χαμογελούσα και η αιτία ήσουν εσύ, που άκουγα ρομαντικά τραγούδια, ένιωθα η πιο όμορφη γυναίκα σε όλο τον κόσμο, το σπίτι μύριζε το άρωμα σου, το ίδιο και τα ρούχα μου και τα μαλλιά μου που σ’ άρεσε να χαϊδεύεις…! Ήμουν τόσο ευτυχισμένη, και νόμιζα ότι αυτό θα κρατούσε… Κάθε φορά που κλείναμε μήνα και μήνες μαζί, περίμενα πως και πως τη σημερινή μέρα, πίστευα ότι θα ήταν ξεχωριστή.. Αλλιώς την φανταζόμουνα και αλλιώς μου ήρθε όμως… Ήθελα να ήμαστε μαζί, δεν με νοιάζει το τι ακριβώς θα κάναμε (που θα πηγαίναμε) φτάνει να ήμασταν μαζί, να ήμουν στην αγκαλιά σου, σε αυτή την αγκαλιά που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη, να με κρατάς σφιχτά, να με φιλάς γλυκά και να μου χαμογελάς… Να μου χαμογελάς και να χάνομαι στα μάτια σου…! (ένας μικρός γλυκός παράδεισος)…!!!!! Πριν μια βδομάδα περίπου, με έπαιρνες τηλέφωνο… δεν στο σήκωσα, παρόλο που έπαιρνες επίμονα ξανά και ξανά…  Ήθελα πολύ να σε ακούσω, να δω αν είσαι καλά, αλλά ήξερα ότι ήσουν θυμωμένος μαζί μου εκείνη τη στιγμή για μια φωτογραφία που είχες δει, που είχα βγάλει με ένα άλλο παιδί… δεν ήθελα να μαλώσουμε και να μπω στη διαδικασία να δώσω εξηγήσεις! Όταν με έπαιρνες όμως και έβλεπα το όνομα σου να με καλεί, τα χέρια μου έτρεμαν και η καρδιά μου χτυπούσε πολύ δυνατά… Φοβόμουνα για αυτά που θα ακούσω και δεν ήθελα να μαλώσουμε, έτσι δεν το σήκωσα… Μπορεί να απογοητευόμουνα με αυτά που θα μου έλεγες, και η απάντηση μου να ήταν «τόσο λίγο με ξέρεις…»! Ίσως να είναι καλύτερα έτσι… Ίσως να είναι καλύτερα να πιστεύεις ότι σε ξέχασα, ότι έχω προχωρήσει και ότι είναι όλα καλά για μένα… Πολλές φορές σκέφτομαι ότι σε πονάει η σιωπή μου, αλλά και εγώ πονάω ακόμα… πολύ…! Στο μπάνιο πολλές φορές μυρίζει το άρωμα σου, έχει μείνει στους τοίχους η μυρωδιά να μου θυμίζει όσα δε μπορώ να ξεχάσω, τις στιγμές που περάσαμε μαζί, που με σαπούνιζες, με χάιδευες και με κράταγες στην αγκαλιά σου… είναι πολύ βασανιστικό! Τα βράδια μου λείπεις πιο πολύ… Θέλω να σου στείλω ένα μήνυμα αλλά όλα αποθηκεύονται στα πρόχειρα…!! Μου λείπει το χαμόγελο σου… Η αγκαλιά σου… Το βλέμμα σου… Το γέλιο σου… Το άρωμα σου… Η φωνή σου… Τα ρούχα σου… Τα φιλιά σου… Η ανάσα σου… Μου λείπεις εσύ!!! Αυτή η μέρα ήταν πολύ διαφορετική από ότι την περίμενα… Ήθελα πολύ να σε πάρω να σου πω τόσα πολλά… αλλά δεν υπάρχουν λόγια…!! Όλα τελείωσαν και ήσουν το όνειρο που δεν ήθελα να σβήσει… Φέτος τα Χριστούγεννα δε θα ήμαστε μαζί…
Πρέπει να σου επιστρέψω κάποια πράγματα σου, αλλά δεν ξέρω πώς να το χειριστώ, ίσως δεν είμαι έτοιμη ακόμα… Πονάω μόνο στη σκέψη ότι κάποια στιγμή θα σε δω με άλλη, αλλά πρέπει να το συνειδητοποιήσω ότι κάποια στιγμή θα γίνει… και θα πονέσει ακόμα πιο πολύ!!! θα είναι σαν μαχαιριά… !! Μου λείπεις… Να προσέχεις… (αν πάθεις κάτι πέθανα!!!!!) Σ’ αγαπώ!!!!! 






[ Ότι αγαπώ είναι δικό σου – Γλυκερία ]

" Ότι αγαπώ είναι δικό σου…
Και το χεις πάρει μακριά…
Φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου…
Και εδώ δεν ξημερώνει πια… "



Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

♫ ❤ ♫ ❤ ♫ Όνειρο που έσβησε... ♫ ❤ ♫ ❤ ♫

Πέρασε όπως περούνε όσα δεν θα ξανά ‘ρθούνε…  πουλιά που έχουν φτερουγίσει, σύννεφα μέσα στη δύση… και άφησε το πέρασμα του, πέρασμα ζωής θανάτου στην καρδιά μου σαν σφραγίδα μια πεθαμένη ελπίδα… 

«Όνειρο γλυκό και ξένο και παντοτινά χαμένο σε κρατώ στο νου μου ακόμα σαν τριαντάφυλλο στο στόμα.. Πέρασες όπως περνούνε όσα δε θα ξανά ‘ρθούνε…  σε κρατώ στο νου μου ακόμα σαν τριαντάφυλλο στο στόμα… ΣΑΝ ΤΡΥΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΣΤΟ ΣΤΩΜΑ…!!» 

           

~Στην αρχή ήταν όλα ωραία, ήταν όλα όμορφα… σαν ένα χαρούμενο και ρομαντικό τραγούδι, ένα παιδικό γέλιο, ένα λουλούδι που ανθίζει, σαν την πρώτη μέρα της άνοιξης! J Τώρα θα μου πεις, αν δεν ήταν έτσι δε θα άρχιζε καν… (έτσι πάνε αυτά και πάντα έτσι είναι στην αρχή). Μόνο που εγώ πίστευα ότι έτσι θα είναι και μετά, και μετά και ακόμα πιο μετά… (ονειροπόλα από μικρή και πρωταγωνίστρια σε παραμύθια που στην τελική δεν έχουν “Happy End”, σε ένα δικό μου «ροζ μονοπάτι» που πάντα με βγάζει… στο σκοτάδι). Και ναι, το μετά δεν ήταν το «δικό μου μετά», δεν ήταν όπως το ήθελα εγώ, δεν ήταν όπως το φαντάστηκα ούτε όπως το ονειρεύτηκα εγώ! Σαν να αποφασίζει και πάλι κάποιος άλλος για μένα (η μοίρα; η ζωή; Ούτε που ξέρω), και αλλάζουν όλα.. παίρνουν την κατηφόρα… Τα τραγούδια πλέων δεν ήταν όπως την αρχή, δεν ήταν πλέων χαρούμενα, μπαίνει ο χειμώνας και τα λουλούδια που αρχικά άνθιζαν άρχισαν να μαραίνουν και να πέφτουν κάθε μέρα όλο και πιο πολύ… Και όσο και να προσπαθούσα να τα αλλάξω όλα αυτά, δεν υπάρχει αποτέλεσμα…  Τα παιδικά γέλια σταματάνε, μέρα με τη μέρα λιγοστεύουν και στο μετά γίνονται δάκρυα… Μα στο ακόμα πιο μετά γίνονται κραυγές!!! Κραυγές που προσπαθούσα να μην ακούω, αλλά ποιος μπορεί να μην της ακούει όταν πλέον είναι μέσα του; Δεν γινόταν τίποτα… καμία αλλαγή… όσο και να προσπαθούσα δεν έφτανε, δεν ήταν ποτέ αρκετό. Ένιωθα περίεργα και κάποιες φορές ότι έχανα τον εαυτό μου, ότι έχανα εμένα, είχε αρχίσει να με χαλάει και να με κατεβάζει…  Τίποτα δε θύμιζε την αρχή, που ένιωθα υπέροχα, ένιωθα να με γεμίζει και να μου δίνει ζωή. Όλα ήρθαν αντίθετα.  Η αρχή έγινε πια ανάμνηση, μια γλυκιά ανάμνηση που άφησε μια γλυκιά γεύση…!! Φοβόμουνα να δω το τέλος, ήξερα πως θα είναι δύσκολο, το πόσο πονάει δεν ήξερα! Οι τίτλοι του τέλους έφτασαν, αυτό που δεν ήθελα να δω… Κι’ όμως έπρεπε να φανώ δυνατή και να το δεχτώ! Αυτό έπρεπε να γίνει… Και αυτό έγινε! Θέλω μόνο να το κρατήσω μέσα μου σαν ένα όμορφο ταξίδι, που ακόμα και αν τελείωσε πείρα πολλά μέσα από αυτό…  Όσες φορές και αν πέσουμε πρέπει να ξανά σηκωθούμε!  Αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα …

[… μην με ξεχάσεις… Καλή τύχη… Να προσέχεις…]



Domenica - Μέσα στη βουή του δρόμου 

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

♫ Κάτι να γυαλίζει - Βασίλης Καζούλης ♫





Σου `δινα λεφτά για τα ταξίδια και χρυσάνθεμα απ’ της Κίνας τις αυλές
πέτρες σκαλιστές για δαχτυλίδια και φορέματα από πόλεις μαγικές


Στα παλιά βιβλία του πατέρα της Αλεξάνδρειας οι μύθοι κι οι γιορτές

για όσα σκορπιστήκαν στον αέρα και στις θάλασσες τις γκρίζες απ’ το χθες



Ό,τι κι αν αρχίσω

όποια πόρτα κι αν χτυπήσω

τίποτα δε φτάνει στο δικό σου ουρανό


Κάτι να γυαλίζει

θέλεις πάντα κι ας θυμίζει

ό,τι πιο θαμπό μαζί και σκοτεινό



Σαν του φτωχού Σαρλό την μπαλαρίνα που χορεύει μες στης νύχτας το ρυθμό

μα η καρδιά σου σαν κλεισμένη σε βιτρίνα δεν αγγίζει της δικής μου τον παλμό


Ώσπου μια βραδιά ένας σχοινοβάτης μες στα φώτα αυτού του τσίρκου ισορροπεί

παίρνει ο μορφονιός την μπαλαρίνα κι είν’ μονάχος τώρα ο κλόουν στη σκηνή



Ό,τι κι αν αρχίσω

όποια πόρτα κι αν χτυπήσω

τίποτα δε φτάνει στο δικό σου ουρανό


Κάτι να γυαλίζει

θέλεις πάντα κι ας θυμίζει

ό,τι πιο θαμπό μαζί και σκοτεινό








Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Κριτικές Μαντινάδες Αγάπης...


Είσαι ένα όνειρο άπιαστο που κάθε βράδυ βλέπω
και το θεό παρακαλώ μπας και κοντά σου έρθω... 





Είσαι για μένα η χαρά το νόημα του κόσμου,
ζωή δε θέλω ούτε λεπτό χωρίς εσένα φως μου...





Μακριά μου κι αν ευρίσκεται πονεί για σε η καρδιά μου
και κάθε βραδυ η σκέψη σου είναι παρηγοριά μου...





Αδιαφορώ για τις χαρές που μου' χε τάξει η μοίρα
γιατί απο την αγάπη σου την πιο μεγάλη επήρα...



















Να 'μουν νιφάδα του χιονιού κι ας ζήσω λίγο χρόνο,
να κάθομαι στα χείλη σου να με φιλάς να λιώνω...






















Ήθελα να 'μουν άρωμα που βάζεις στα μαλλιά σου
σε κάθε σου αναπνοή να μπαίνω στην καρδιά σου...





Ζωγράφισα στον ουρανό με της καρδιάς το αίμα
ένα μεγάλο σ' αγαπώ μωράκι μου για σένα..

Τότε τ' αστέρια φτιάξανε πιο δίπλα την μορφή σου
και η ζωη μου έγινε ένα με την δική σου...






Είναι φωτιά η αγάπη σου και σ' όποιον δίνεις χάδια,
του καίει η φλόγα το κορμί και ζει με τα σημάδια..




















Όσα φιλάκια μου 'δωσες ψυχή μου αν θυμάσαι,
να γίνουν τριαντάφυλλα και απάνω να κοιμάσαι... 





Εχάραξα το σ' αγαπώ στη πέτρα που δε σβήνει
οντε ποθάνω να περνάς να σου το λέει εκείνη...



Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Αγάπης φως της γης ταξίδια...


Ταξίδι για να σε βρώ... 


Κράτα με, Φίλα με και μη φοβηθείς... 


Μονάχα ΕΣΕΝΑ... 


Μη φύγεις... 


Κράτα με και αρχίζει ο κόσμος τώρα... 


Μου λύπεις καρδιά μου... 


Τι είναι λάθος και τι σωστό;


Μια ζωή θα Σ'αγαπώ... 


Φιλά με να δω τα αστέρια... 


Μαζί σου δε φοβάμαι κανένα!!...


Σ'αγαπώ... 



"Δεν έχω πολλά... όλα να στα χαρίσω... Δεν έχω πολλά να τα μοιραστώ... Μόνο μια ζωή παρ'την όλη δική σου... μόνο μια χαρά και αυτή σου τη χρωστώ... Μην πεις για αντάλλαγμα εγώ δεν σου ζητώ, και μία δεύτερη ζωή θα σου χρωστώ..."